کنفرانس دانشجویی مهندسی مکانیک نیز در کنار سیل عظیم کنفرانس های  آبان ماهی به خصوص از نوع 6 و  7 امی که امسال به اوج خودش رسیده بود برگزار شد بنا به گزارش دبیرخانه کنفرانس 328 خلاصه مقاله به دبیرخانه ارسال شده بود که از آن میان 127 مقاله جهت ارائه و 88 مقاله برای پوستر انتخاب شده بود .

امری که در طول برگزاری کنفرانس کاملا مشهود بود و اعتراض های شرکت کنندگان را بدنبال داشت نحوه چاپ مقالات در مجموعه مقالات و همچنین لوح فشرده کنفرانس بود به نحوی که در برخی موارد مقاله برخی شرکت کنندگان به کل در مجموعه مقالات چاپ نشده بود و در مواردی در برنامه کنفرانس زمانی برای ارائه آن وقتی در نظر گرفته نشده بود .

مراسم افتتاحیه کنفراس با سخنرانی سخنرانان کلیدی آغاز شد ولی متاسفانه در انتخاب این سخنرانان نیز کم لطفی زیادی شده بود به طوری که مباحث مطرح شده بیشتر به درد مباحث کشاورزی و شیمی می خورد و با توجه به مدارک علمی سخنرانان نیز این امر دور از تصور نبود.

بخش صبح روز اول کنفرانس با سخنرانی سخنرانان کلیدی و استراحت شرکت کنندگان پایان یافت و در بخش بعد از ظهر به دلیل اینکه قرار بود مراسم  مولودیه در سالن دانشگاه برگزار بشه برنامه کنفرانس به اتاق های سمعی بصری کشانده شد و ارائه مقالات و نشست ها در کلاس های فوق برگزار گردید . نشست هایی که به دلیل بی دقتی در برنامه ریزی ها به تعطیلی کشانده می شد برای مثال در یک نشست 3 سخنرانی پی در پی برای یک نفر در نظر گرفته شده بود و در صورت حاضر نشدن فرد مذبور برنامه ها به هم می خورد ویا بدلایل نامعلومی اکثر نویسندگان برای ارائه مقاله خود حاضر نمی شدند (شاید در برنامه هم اشتباه شده بود و اصلا مقاله مورد نظر ثبت نام نشده بود) این در حالی بود که به دلیل نفرات کم دبیرخانه کنفرانس جهت نظارت  برنامه ها دچار مشکل حادتری می شد و نتیجه جز تعطیلی پی در پی پانل ها می شد.

بنابه اظهارات مسئولین کنفرانس این کنفرانس از نوع ملی به حساب می آید ولی سوالی که در این میان خودنمایی می کند این است که آیا شرایط در حد یک کنفرانس ملی بود؟آیا گواهینامه های صادر شده در کاغذ های تذهیب که یاد آور تقدیرنامه های دوران دبستان هست در خور یک کنفرانس ملی است؟یا نداشتن یک سیستم پذیرش مقالات در حد یک کنفرانس ملی است؟

 نحوه تحویل گواهینامه ها هم که دست صف های طویل و پر از ازدحام نانوایی ها رو از پشت می بست! !و چندین موارد کوچک و بزرگ دیگه که معمولا شان و مرتبه کنفرانس های باشگاه پژوهشگران را زیر سوال می برند.

از حرکت های خوب یا بد کنفرانس چاپ نکردن تمام مقالات پذیرفته شده یک نویسنده در کنفرانس بود بطوری که نویسنده برای چاپ تمام مقالات خود می بایست چندین هزینه ثبت نام پرداخت می نمود.!!

با وجود همه این موارد پذیرایی کنفرانس در حد ایده آلی بود ولی نحوه اسکان و برخی مسائل حاشیه ای در نرخ دوگانه رزرو هتل این مورد را هم زیرسول می برد.

برنامه اختتامیه هم که احتمالا قرار بود با حضور 5 درصد شرکت کنندگان برگزار بشه چرا که اکثر شرکت کنندگان به دلیل برگزاری دیر هنگام مراسم اختتامیه و فاصله زمانی زیاد با آخرین نشست محل کنفرانس رو ترک کرده بودند.

اطلاع رسانی بعد کنفراس هم که ....

امید است در کنفرانس های بعدی با توجه به این که شرکت کنندگان از راههای دور و نزدیک برای شرکت در یک رخداد معتبر به محل برگزاری کنفرانس رهسپار می شوند شاهد برنامه های منسجم تری باشیم.